GİTTİLER!…GEÇEMEDİLER!...GEÇEMEYECEKLER!........
Düşman gemileri bataryanın atış menzili dışına çıkıncaya kadar personel topçu ateşine devam eder. Gemiler uzaklaşınca beyhude yere cephane harcamamak için ateş kesilir. Bu sırada batarya’daki faciayı telefonda haber alan Çanakkale Müstahkem Mevkii Kumandanı Cevat Paşa Dardanos Bataryasına ulaşır. Beyaz atının üzerinde batarya’ya gelen Müstahkem Mevkii Kumandanı efradı selamlar ve hepsine: “-Başınız sağ olsun evlatlarım. Hepinize geçmiş olsun.”Diyerek taziyelerini iletir. Şehitlerin nerede olduğunu soran Cevat Paşa’ya İsmail Hakkı Efendi refakat eder. Birlikte facianın yaşandığı tarassut mahalline giderler. Edremit İsmail Hakkı Efendi hadisenin bundan sonraki kısmını hatıralarında şöyle anlatır: “-Batmakta olan güneşin kızıl renkleri tepeye çıkmakta olan Cevat Paşa’nın gözlük camlarında parıltılar yapıyordu. Bu manzaranın tesiri altında kalmış o renkleri doya doya seyrederken içimdeki acıyı unutmaya çalışıyordum. Tarassut mahalline geldik. Arif kalktı selam verdi. Paşa üzerleri örtülü şehitleri görünce birden sert bir şekilde toplandı vaziyet aldı. Bu kahraman ölüleri selamladı. Sonra eğildi yüzlerini açarak baktı.
-Fedakâr evlatlarım. Büyük rütbeyi aldınız. Ruhunuz şad olsun. Dedi. Gözlerinden yaş damlaları düşüyordu. Birkaç damla da şehitlerin üzerine aktı. Yavaşça örtüleri yüzlerine örttü. Doğruldu tekrar vaziyet alarak onları selamladıktan sonra bize döndü.
-Çıkalım. Bir de dışarısını görelim çocuklar. Diyerek önümüzden geçti. Merminin açtığı çukuru, etraftaki tahribatı görüp şehit erlerin yanına geldi. Bu şehitleri de tazim ile selamladıktan sonra hepsinin ayrı ayrı yüzlerini açtı ve;
-Benim kahraman çocuklarım derken. Derken yine gözlerinden yaşlar yuvarlanıyordu. Onların da yüzlerini örttü ve tekrar selamlayarak oradan ayrıldı. Aşağıya inerken bize:
-Çocuklar ben tertibat aldım. Şimdi arabalar ve Alay imamı gelecek şehitlerle meşgul olacaklar. Yaralıları ne yaptınız?
-İlk sargılarını yaptırıp hastaneye yolladık Paşam. Dedim.
-İçlerinde ağır olan var mı?
-Biri ağır diğerleri hafiftir cevabını verdim.
-Şimdi onları da hastanede görürüm. Dedi ve birlikte tabyaya indik. Efrad takımlar halinde toplanmışlardı. Onları selamlayan paşa:
-Başınız sağ olsun evlatlarım.
-Sağolun Paşam
-Kahraman arkadaşlarımız en büyük mertebeye erdiler. Onlar yattıkça Cenab-ı Hak sizlere ömür ihsan buyursun. Onların intikamını aldınız evlatlarım. Bu sırada yanımıza gelen bir er Ariften bize şu haberi getirdi.
-Düşmanın en son gemisi şu an boğazdan çıkıyor.Bu haberi paşaya bildirdik.Yanımızdaki yüksekçe bir tepeye yürüdü.Güneşin son ışıkları boğazdan perişan bir halde çıkan sabahki mağrur düşman filosunun son gemisini ve bu korkunç armadayı mağlup eden kahraman Türk Topçularının Kumandanını aydınlatıyor.Bu manzara karşısında Cevat Paşa’nın;
-Gittiler… Geçemediler… Geçemeyecekler de… Diye konuştuğunu duyduk. Az sonra şosenin üzerinde beyaz atı ile Dardanos’tan uzaklaşan 18 Mart’ın bu muzaffer kumandanı etrafı sarmaya başlayan akşamın karanlıkları içinde karargâhına dönüyor ve görünmez oluyordu.[21]
Çanakkale Harekâtındaki deniz taarruzlarının en sonuncusu ve en kapsamlısı olan 18 Mart 1915 Deniz Harekâtı Cenab-ı Hakkın yardımı ve vatan kapısının şanlı muhafızlarının fedakârlık ve gayretleriyle paha biçilmez kıymette bir zafer olarak tarihe geçmiştir. Kendilerini haçlı ordularının devamı olarak kabullenip kin, nefret ve intikam duygularıyla payı tahtın kapısını hayâsızca zorlayan müstevliler, akşam saatlerinde zafer naraları atıp meydan okudukları dünya’ya, rezil rüsva olarak boğazı terk etmek mecburiyetinde kalmışlardır. O gün Çanakkale Boğazında mayınların ve topçuların işbirliğiyle batırılan üç koca zırhlı dünya durdukça 18 Mart 1915 saat.18.00’de kazanılan büyük Türk Zaferinin ebedi bir nişanesi olarak deryanın derinliklerinde kalacaktır.18 Mart’ı göğsümüzü kabartan ve milli mefkûremizi tazeleyen bir şeref ve kahramanlık günü haline gelmesinde Dardanos Bataryasının gösterdiği çabayı daima hatırlamak mecburiyetindeyiz. O gün düşmanın üzerine yağdırdığı 4000 mermiyi iman dolu göğsünde söndüren, üç defa toprak altında kalıp, kullanılmaz hale gelen toplarını, ümidini kaybetmeyip büyük bir tevekkül örneği sergilyerek ateşe hazır hale getiren ve düşmana haddini bildiren, verdiği şehitlerle vatan mihrabında şerefli bir hatıra bırakan Dardanos Bataryası, Çanakkale Muharebeleriyle başlayan milli dirilişimizin en önemli sembollerindendir.18 Mart günü dualarla namluya sürdüğü 115 mermiyle Birleşik Filoya meydan okuyan imanın, tevekkülün ve vatan sevgisinin bu aşılmaz seddini ve onun mücahitlerini aşağıdaki mısralar şu sözlerle ölümsüzleştirmektedir.[22]
O gün artık, ne ana ne bacı ne kardeş,
İlle vatan, vatan diye haykırırken Hasan,
Şehit düştü Dardanos Tabyasında o yiğit kumandan.
Onu yalnız bırakırımıydı Mevsufla yiğit erleri?
İşte o gün hepsi almışlardı en büyük rütbeyi.
Kan, ateş içerisinde boğuşuyordu Mehmet,
Artık düşmana çekilmek olmuştu kısmet,
Hayatla ölüm, karıştı birbirine,
Yine Çanakkale’m kaldı asıl sahiplerine.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder